Posts

Showing posts from 2018

Gratis

Image
Vivimos gratuito, de verdad.
El aire es gratis.
Las nubes son gratis.
Los arroyos de montañas son gratis.
La lluvia y barro son gratis.
Las afueras de los automoviles,
Las puertas de los cinemas,
Las vitrinas son gratis.
Ni queso ni pan son gratis,
sino la agua picante…
La libertad en el precio de cabeza…
La esclavitud es gratis.
Vivimos gratuito, de verdad...

Poeta: Orhan Veli
Salamanca / 2010

Santa Teresa

Image
Suya yakın park edilmiş arabanın yanında kovalar, sandalye, su şişeleri ve yaşlı bir çift. İkisinin de ayakları suda. Adamın elinde bir olta, balık bekliyor. Kadın suyun karşı tarafına, betonların koca nehri zapt ettiği yere bakıyor. Arkamızda, az yukarda, bodur zeytin ve meşe ağaçlarının arasında birkaç yaşlı daha, masa kurmuşlar sohbet ediyorlar. Sağ tarafta, ergenlik çağında bir çift, elbiselerini çıkarmadan, su seviyesi dizlerine gelecek kadar kıyıdan uzaklaşmış, oynaşıyor, eğleniyorlar. Koyun ilerisinde bir kız, beyaz köpeğinin suda oynayışını seyrediyor, köpek zıplıyor, yüzüyor, kıyıya geliyor hızla ağaçlara koşuyor sonra tekrar suya giriyor. Karşıda yalnız bir adam, bir metreye yakın uzaktan kumandalı botunu, yıllarca hayalini kurup ama bir türlü olamadığı kaptanmış gibi suyun üstünde gezdiriyor. Karşı kıyıya gönderiyor, insanların yanından geçiriyor, sonra bir anda toparlanıp gidiyor. Az sonra Astrid’in bir öğrencisi geliyor, hiç belli olmasa da altmış yaşına yaklaşmış. Üç beş…

Dojo

Bir efendi var. On beş yılın tecrübesini yüzünden, sesinden ve duruşundan anladığınız gibi, gözlerinden de okuyabilirsiniz. Filmlerdeki yaşlı hocaların bilgeliği var ama yaşlı değil. Detayları kaçırmıyor. İsmimi benden iyi telafi ediyor. Sonra bir Alejandro var, bir saatin yarısından fazlasında gözleri kapalı, sanki dua ediyor sürekli -iyi konsantre olmak için galiba- efendinin uzun yıllar sağ kolu olmuş. Şimdi bazen derslere giriyor. Bir kahramanın sadık yardımcısı gibi, Rubin gibi. Öğrenmeyi, öğretmeyi seviyor, efendiye layık olmaya çalışıyor, mükemmel bir sağ kol bence. Gözlerime bakıyor sürekli, "elimdem bir şey gelse hemen yaparım, yeter ki söyle" mahcubiyetiyle. Sonra bir Carlos var, tipik Meksikalı ama değil. En yaşlımız, ağır abi yani, her şekilde, konuşması, davranışları, gülüşü. Gür bıyıkları var. Efendi ona, o da efendiye saygı duyuyor. Sonra Luz var. Işık demek. Bir kız. Beyazların içinde çok saf duruyor. Çocuk gibi. Dışarıda başka biri oluyor. Kolombiyalı, yarı …